ხიდი, ჩვენ


     აქ ხშირად მოვდივართ… გავუყვებით გძელ მოაჯირს, ხშირად ვჩერდებით და გავყურებთ წყალს, ის უშფოთველად მიედინება (უშფოთველად? ; || გრრ) . როცა წვიმს, განსაკუთრბულად მომწონს ეს დრო. მოაჯირი ნელ-ნელა სველდება, აქ, რომ მივდივარ, აუცილებლად ვიწერთ პირჯვარს.
ერთხელ… აქ, რომ ვიყავით, გოგონა იჯდა, ლუდით ტელეფონით და მახსოვს, ტიროდა…
-ვითომ შეყვარებულმა მიატოვა?
-ხო ალბათ, ან უღალაატა,
-საწყალი, რა ცოდოა…
-ხო ძალიან…


Continue reading

101 პოსტი და სიყვარულის მორიგი აბდაუბდა..


 ეხლა, როცა ამას ვწერ.. მე სრულ გაურკვევლობაში, არეულობაში და მოკლედ ჩვეულ კრეტინიზმში ვნებივრობ. წინა პოსტი 100-ე იყო და.. არც გამხარებია, წინა პოსტი სრულიად მოდელიანს მივუძღვენი. ბლოგერები აღნიშნავენ 100-ე პოსტს, მე 101-ს ოქეი?
არ ვიცი, რა დავწერო, ბევრი რამ მიტრიალებს თავში..
ჯერ სკოლა, ზაფხული, ჩემი ერთადერთი და განუმეორებელი ორი მეგობარი, მხოლოდ და მხოლოდ ის..(არაა, შენზე არ ვამბობ, მართლა.. ხო , მე მასზე ვამბობ, შენს ძველ მეზე.), საერთოდ ჩემს თავზე.. არ ვიცი.. რით დავიწყო, დღეს ჰიტლერზე ერრთობ (ეს სიტყვა ძალიან მიყვარს ;დ ამ დროს თავი ჰოლმსი მგონია, ის ხმარობდა ამ სიტყვას ხშირად.) საინტერესო იყო,, მის სიყვარულზე. მე ყოველთვის მეჯერა, რომ მას შეეძლო სიყვარული, შეჭამეს ამ გაუნათლებელმა ხალხმა ტვინი :|| ჰიტლერი წარმოჩენილი ჰყავთ როგორც არ ვიცი რა ვთქვა, კი ცუდი პიროვნება იყო, მაგრამ მათზე უარესი არა. ყველაფერს აქვს მიზეზი, მათ სიძულვილსაც და ჰიტლერის მასეთ ქმედებებსაც არა?
 მოკლედ ეს თემა უკან გადავდოთ  და,, მინდა ეს ნაწყვეტი შემოგთავაზოთ, სააიტი აღარ მახსოვს, უბრალოდ დავაკოპირე და აი ისიც.

Continue reading

მე მოდელიანი შევიყვარე!


 მოდელიანი… ჩამაფიქრა, ამ წუთას მოვრჩი ფილმის ყურებას. ხომ შეიძლება ზოგს გაგიკვირდეთ, მაგრამ აქამდე არ მქონდა ნანახი.
დროც ვერ მოვძებნე, ვერც არ ვიცი.. უბრალოდ გამახსენდა და… როცა მისი ყურება დავიწყე, დაწყებიდანვე ცრემლები წამსკდა, არ ვიცი რატომ, ჩემი მგომარეობიდან გამომდინარე? თუ არ ვიცი, მასში ჩემს თავს ვიცნობდი. დაუოკებელი, გიჟი(?!)(ამაზე მერე განვავრცობ) უბრალოდ უნიჭიერესი ადამიანი. არ ვიცი, შესანიშნავი მაგიდა იყო, უკეთესს ვერ ინატრებდი, სხვა  მხატვრები, რომ არ ჩავთვალოთ, მხოლოდ პიკასო და მოდელიანია საკმარისი ამ მაგიდის სიდიადეში. უყურებ მოდელიანს, ენდი მას გიქმნის.. საოცრებაა, არ ვიცი რა ვთქვა. აქამდე, რომ ეკითხათ გიტირია გულწრფელად? დავცინებდი და ვეტყოდი, რომ არა.. მაგრამ ეხლა ვამბობ კი. მართლაც…
-და თვალები?
-თვალებს მაშინ დავხატავ, როცა შენს სულს შევიცნობ.
და ყელზე აკოცა..

Continue reading

ლა ლა ლა !!! ფაქ ოფ ;D


  მე გუშინ.. ყველაფერი გავაქერი რაც კი შენთან მაკავშირებდა.. მართლა, გუშინ მე ავდექი და ყველა ჩემი ნაწერი ვისროლე,  ვფიქრობდი, ჩემს უსაყვარლეს დღიურში რა წერია მასზე მეთქი,, მეგონა, რომ სრულებით არაფერი, მაგრამ როცა მივყევი და დავაკრვირდი, ყოველ სტრიქონზე, ყოველი სიტყვის მერე მასზე იყო საუბარი,  ვშლიდი ფურცლებს და სულ ყველგან. გუშინ, დიახ, გუშინ.. ფეხებზე დავიკიდე ყველა ის მომენტი რაც გამეტარებინა მასთან ერთად და ღამე, გამოვედი, ავკრიფე ნებისმიერი ის ნივთი რაც მასთან ყოფნის დროოს მეკეთა და… უცბად  მე გამოვედი სახლიდან და… ნაგვის ურნაში ვუძახე. 
თან აეროსმიტს ვუსმენდი, ამ დროს ჩემს თავს ბავშვობაში წარმოვიდგენ…  რამოდენიმე წუთის წინ მე საშინლად ცუდად ვიყავი, შეიძლება ტირილიც მინდოდა, მაგრამ როდესაც ეს ყველაფერი ნაგვის ურნას მივაბარე, მოეშვა, თითქოს არ ვიცი.. და თვიდან გავიღიმე და მე თავიდან დავიწყე ისევ ცხოვრება ♥ 

კარგით, კარგით, დღეს ჩემს სემესტრულს გავეცანი, ყველაფერში 10 მყვება ამ დედა ნატირები მათემატიკის გარდა, არაუშავს მაგასაც მოვსვამ.

ეხლა კი ამ პოსტს საყვარელი კინოთი დავამთავრებ ) გირჩევთ უყუროთ !!! ♥

Life As We Know It / ცხოვრება ისეთი, როგორიცაა სინამდვილეში (ქართულად)

ი ტაკ )) ზაფხული ის ქამინგ ;*


აბაბაბაბა? როგორ ხართ? განწყობა დამანახეთ !!!
ჯადაბა, მასეთ ხასიათზე ნამდვილად არ ვარ )) ზოგს, რომ ჰკითხოთ მე გავცივდი, ჩემი პოზიტიურობა უკან გავწიე და წინ ცუდი თვისებები გადმოვყარე, მგონი სხვებსაც უნდა ვგავდე ხომ? მაპატიეთ და შეიძლება თქვენი მონური აზრები თქვენთის შეინახოთ.  მე არც შევცვლილვა, პირიქით როცა საჭიროა საოცრად მხიარული ვარ+ საოცრად მიხარია ცხოვრება, მე არავის ვგავარ და არც ვაპირებ ვგავდე და ერთი რაც მინდა დამავატო :* ჩემნაირს ევრ იპოვით ! მოკლედ მასეთი განდიდების მანია მაქვს, მშვილდოსანი ვარ, ეს თვისება უარყოფითებშია შეტანილი და რატომ? )) მე დადებითად ვთვლი


ხო აი მაგალითად ნუცას    ჰკითხეთ, როგორ წავიკითხე ის ესემესი, როგორ ვიცინნეთ, როცა ისეთ ხასიათზე ვიყავი… იცით როგორზე? აი ტროას პონტში ;დ კარგით გეყოთ ჩემი იდიოტური აზრების კითხვა..
რომ მიმოვიხილე (ხომ მასე იწერება?) ჩემი ცხოვრება აღმოვაჩინე, რომ მე იდიოტი ვარ :* მართლა ? იცით რატომ? მთელი ჩემი ცხოვრება იმის წუწუნში გავლე, რომ არავის ვუყვარვარ, არავინ მიგებს  და ბუდტა რაღაც აუტანელი დეპრესიონისტი გავხდი. ნუ ვიყავი.
და მე ვაპირებ ))) აღარ დავპრესიონისტდე ;დ (ესეა ხომ? )

მდაა, მოკლედ ..  არაფერი რა.. დღეს შევბოდიალდი ერთ-ერთ ბლოგზე, ეს ჩემმა ოჯახმა მამცნო (ენჯელ.ჯიმ) შევედი, საოცარი გოგონას ბლოგია, მომეწონა, ნამდვილად აპირებს  მოდის აყვავებას ბლოგში, აქ აღმოვაჩინე, რომ ზაფხული მომდის და მეც მაქვს გასაკეთებელი ვიშლისთი თუ დულისთი :* ასე, რომ გლამურო, სახელი არ ვიცი რა გქვია, აზრს მოგპარავ კაი? :*
 მდაჰმ.. იცი რას ვიზამ ?

  1. უნდა მივიდე ცურვაზე
  2. უნდა ვირბინო დილით
  3. ჩემი გარდერობი სავსეა, გატენილია, უნდა ამოვარჩიო სამოსი, გავაახლო კიდევ
  4. მაქვს კედები უკვე ყელამდე, ეხლა ბალატკები მინდა, ორი ცალი მაქბს, რამოდენიმეც და ))
  5. აუცილებლად მინდა შეცუხცუხება ინტერნეტ მაღაზიებში და რამერუმეს გამოწერა
  6. უნდა წავიკითხო “უცნობი ქალის წერილი”, “განკიცხულნი”, “მარიამ სტიუარდი” და “ოსტატი და მარგალიტა”
  7. აუცილებლად უნდა დავიკლო
  8. უნდა წავიდე ბანაკში ბავშვებთან ერთად ♥
  9. ზღვაზე უეჭველი მივდივარ, როგორ მომენატრა ჩემი გონიო ❤
  10. არ წავალ სურამში ; || მძულს იქაურობა
  11. უნდა ვიყიდო როლიკები
  12. ჩემს ძმას რამოდენიმე დღე ველოსიპედი უნდა ავწაპნო.
  13. აუცილებად უნდა შევმატო ჩემს ლაქის კოლექცია, რამოდენიმე საოცარი ფერი ))
  14. მჭირდება ახალი საღებავები.
  15. უნდა გავაკეთო ჩემი ორი აიპოდი (როგორ მომენატრნენ 😦 )
  16.  არა რაა,, ეს ზაფხული უნდა მახსოვდეს :*

შენი ! შენიც ! კრეწინსკი ლაიფ ))


ამ ბოლო დღეებში ავიკვიატე სიმღერა, არ ვიცი რატოომ : X ალბათ ჩემს ხასიათს ჰგავს, ან არ ვიცი. უბრალოდ მგავს. მთელი დღეები მას ვუსმენ, გუშინ, გუშინ წინ და დღეს… გუშინწინ? თუ გუშინ წინ? ერთი ჩორტია არა?
მე გუშინ და გუშინწინ… დავდიოდი წვიმაში…
გუშინ წინ!!! მემე მე მართლა ვხვდებოდი, რომ მიყვარდი..
გუშინ მემემე მართლა ვხვდებოდი , რომ მძულდი.

Continue reading

მე ვსწავლობ ფრენას ! ♥


 

უი მართა იცი დღეს წვიმდა, ხო, და მე მიხაროდა.. ვიცი დას წინ არ შეიძლება მძიმე, მერე რა? არც ის შეიძლება, რომ მიყვარდე და მერე რა?
აუ დღეს მოვდიოდი ნელა და წვიმა დამიდიოდა, რაღაცნაირად მსიმოვნებდა, თან მცხელოდა… ტირილი მინდოდა, მაგრამ ვერ..

Continue reading

მოდი ერთად !!!


აუ მოდი !!! მოდი ერთად წავიდეთ აქედან!
აუ მოდი, მოდი ერთად გავგიჟდეთ, როგორც ბახი, მოცარტი, ბეთჰოვენი!
აუ მოდი იცი? მოდი ერთად ვიტიროთ სიხარულზე
მოდი ერთად დავიჯღაპნოთ ხელები !
მოდი ერთად ავაშენოთ სანაპიროზე “პასკები”
მოდი ერთად ვიქანაოთ საქანელაზე!
მოდიდიდიდიდი ! მოდი ერთად ვიმღეროთ!
მოდი, ერთად დავხატოთ ჩვენი სხეულები
მოდი, ერთად  ავვძვრეთ ხეზე, ვჭამოთ ვაშლი!
მოდი, ერთად დავითვალოთ ვარსკვლავები!
მოდი, ერთად დავეჯღანოთ მზეს !!!
მოდი, ერთად ვიცეკვოთ წვიმაში!
მოდიი, ერთად გავაფრინოთ !
მოდი, ერთად გვიყვარდეს!
მოდი, მოდიდიდიდ ხო მოდი, მოდი რაა, ერთად ჩავეხუტოთ ერთმანეთს!
მოდი, გთხოვ, მოდი, ერთად გაადავეშვათ უსასრულობაში
მოდი, ერთად დავამსხვრიოთ რეალობა!
მოდი, ერთად ვიოცნებოთ!
მოდი, ერთად წავიკითხოთ!
მოდი, მოდი მოდი !!! მოდი და ერთად დავხატოთ ჩვენი სიგიჟე
მოდი, მოდი და ერთად გადმოვშვათ!
მოდი, მოდი, მოდი, ერთად დავითვალოთ ჩვენი ნაოჭები!
მოდი, ერთად დავალაგოთ ჩვენი ჭაღარები!
მოდი, მოდი ერთად ვიტრიალოთ!
მოდი, მოდი, მოდი, მოდი, მოდი, მოდი ერთად გავიქცეთ, იქ იქ იქ,, მოდი მოდი, ერთად…
მოდი, მოდი ერთად გავეკიდოთ ცხოვრებას!
არაა აარარარარ ! მოდი, მოდი ერთად გავეკიდოთ სიყვარულს, ერთად დავიჭიროთ!
და მოდი ერთად მოვუაროთ ! 

მე არ მრცხვენია, იმის,რომ არ მრცხვენია!!!


ხო, მართლა მე არ მაქვს სინდისი და არ მრცხვენია )) 
მე არ მაქვს ნამუსი და არც ეგ მცხვენია.. უი იცით? მე არ მიყვარს, არ მიყვარდა და არც მეყვარება და მე არ მრცხვენია
მე მეამაყება რომ არ მყვარებია, მეამატება, რომ არ შემიყავრდება და მეამაყება,რომ არ მიყვარს და რაა მერე?
მე მეამაყება, რომ გიჟი ვარ,, დიახ მე შენ არ გგავარ დიახ მე ესეთი უნიკალური ვარ !

Continue reading

“ჩემი ამსტერდამის ბიჭი” Last Story


   და მე ისევ აეროპორტში ვარ, მომაქვს ჩემი ერთი ჩემოდანი და ჩანთა, სადაც ისევ, საღებავები, ფუნჯები, კოსმეტიკა, მობილური და სხვა სისულებეები მიდევს. 1 წელი გავიდა, ამსტერდამის შემდეგ. ეხლა პარიზში ვარ, ეიფელი მოჩანს,  ამბობენ სიყვარულის ქალაქიაო, არ ვიიცი, მე ვერაფერს ვამჩნევ, მოდის უფროაა, ხო?  ამსტერდამი, აი ის ნამდვილად სიყვარულის ქალაქია, ჩემი ყოველი დღე იწყებოდა, იმით , რომ დილით როცა თვალებს ვახელდი, ენდრიუს თვალებს ვხედავდი, ჩემი ოთახის მთავარ კედელთან რომ ეკიდა, ჩემი საწოლის პირდაპირ.
 
Continue reading