იუსი! იუსი!!!


   რამოდენიმე წამის წინ  ჩემს ამსტერდამს გადავავლე თვალი.. როგორ მომენატრა, ის დრო.. ეს სიტყვები, ყველაზე მეტად მიყვარს 

რამოდენიმე საათის შემდეგ ჩვენ ნავში ვისხედით და ამსტერდამის ქუჩებს, ფერად სახლებს ვათვალიერებდით, ვიცინოდით და ვხვდებოდით ჩვენ ერრთმანეთი გვიყვარდებოდა.. ან უკვე შეგვიყვარდა, ან გვიყვარდა.♥

 

Continue reading

Advertisements

დედამიწა? ოხ.. თქვენაირი რომ არის?


 არ ვიცი ამ შუაღამისას რამ მომაგონა პოსტის დადება, მაგრამ ისე ცუდად ვარ, არ შემეძლო ჩემი გრძნობები აქ არ დამეწერა.

Continue reading

ყოველდღიურობა-Fuck This Sh!t! :)


  ვაიმე, ზაფხული გადის, არ ვიცი რა გავაკეთო, რა შევცვალო. ეს დრები არ მიდიან გაილიოს, იმიტომ, რომ ვიცი საშინლად გამიძნელდება შეჩვევა სიცივესთან, რაც გადის ჩემი დრო, მით უფრო, მოკლედ არ ვიცი,,, ძალიან ბევრი რამ შეიცვალა, ეხლა დედაჩემს ველოდები, ჩამოვა და ♥ ჩემი, საკუტარი ჩემი ვარდისფერი ლეპტოპი მექნება ♥ისე მინდა იმ პატარაის ნახვა, არა დედიკოჩემისაც მაგრამ.. ხო, კიდევ ახალი ის არის, რომ მე და ნუცამ, დავიწყეთ კნუტების გაშვილება, ანუ ნუცის კატის კნუტების, ისეთი საყვარლები არიან♥

Continue reading

ნასვამი,”ქალები”, ღალატი (თაგის პონტია რა)


ეხლა ცოტა ნასვამი ვარ, ნუ ცოტა რაა… Xd და დედაჩემი გულმოდგინეთ ვცდილობ ვუპასუხო, ზარი არ გამოდის კარგად,,, აი ავიღე, ჩვენი საჭორავო თემანი განვიხილეთ,შემდეგ გუშინდელ საღამოზე მოვუყევი, ფილმზე–რომელიც ორივეს ძალიან გვიყვარს და მოკედ.. არც ისეთი დედა–შვილური საუბარი გვაქვს ხოლმე, უფრო დაქალების ან დების პონტი.  მოკლედ, მომენატრა, მართლა… კაი რაა, ვთქვი აღარ შეგაწყენთ მეთქი, ამ პესიმისტობით, თან ცოტა დავლიე, ეხლა კოკა–კოლას ვეძალები, მეორე ოთახში მუშაა მუშაობს, მე კი მიკრული ვარ ლეპტოპს და მის მეტი არავინ და არაფერი აღარ მახსოვს… აუუ.. დეჟა ვუ თქვენც გემართებათ ხომ? ასე, მგონია, რომ სულ დეჟა ვუში ვარ, თითქოს საიდანღაც.. აუაუა. მუღამი აღარ მაქვს არაფრის.. წინა პოსტები, არიან ხო? კარგები არიან ვითომ? არც კი იცით, რამდენად ძვირფასები არიან ისინი.. ისევე, როგორც რამოდენიმე ადამიანი ჩემთვის… რამოდეინმე , ხაზი გავუსვი.

Continue reading

უფრთოდ ფრენა მასწავლე !


ააააააააააააააა!!!!!!!! უკვე იმდენი მქონდა დაწერილი და სულ სულ სულ წამეშალა :@ ოოო ღმერთო ჩემო! და უკვე წამიხდა ხასიათი. ეხლაა,, მოკლედ, მიხარია, რომ იმ ერთფეროვან, ნაცრისფერ ქალაქს მოვშორდი. და ცოტაა… მოკლედ, ეხლა ვუსმენ Time of our lives და… ვიხსენებ, ყველაფერს რაც იყო. ეს სიმღერა ჩემთვის ძალიან ბევრს ნიშნავს…  ძალიან, ძალიან ბევრს. იცით? მე გრძნობა გამიქრა, აი ეხლა ვხვდები, რომ ნელნელა მიქრება და აღარ მოგაბეზრებთ, თავს ჩემი სასიყვარულო პოსტებით დაა პესიმისტობით. არ მესმის რატომ ვუყურებდი ამ ჩაის მასე ცუდად? მშვენიერი ყოფილა, ოღონდ ცივი, მწვანე ჩაი. რადგან მთელი დღეები მარტო ვიქნები სახლში, გადავწყვიტე, ყოველ დილით ავღსდგე და ვივარჯიშო, ან ვიცეკვო–ცეკვა ჯობია.

Continue reading

პახუისტი ნაცრისფერი


  მოკლედ ძლივს მოვახერხე კომპიუტერის ხელში ჩაგდება რაა… ! ესეიგი, ეს დღეები სულ აქეთ-იქით ვარ, ჯერ რუსთავიი, მერე გორი, მერეე .. ვაიმე, როგორი მტკინვეული თემაა ჩემთვის-სოფელი, ხო აქ იქ ვიყავი, როცა … მოკლედ გუშინ, არც სინათლე იყო, არაფერი, ყველანაირი ცივილიზაციის გარეშე, უბრალოდ იყო სახლი, და ციოდა საშინლად, მთელი ღამე შუა ივლისსში საბანი მეფაარა ძალიან ციოდა.. + პლედები  და რავიცი. ხო, ჩემს ძველ დღიურს მოვრჩი და ახალს ვიწყებ! ჩე გევარას დიზაინით!!!

Continue reading