Summertime Sadness


image

როგორც იქნა მოვიცალე და მოვახერხე პოსტის დაწერა 🙂 რატომღაც ჩემი პოსტის წერას სულ წვიმა ემთხვევა. ეს დღეებია რაღაც მელანქოლიურად ვარ განწყობილი,ამას დაემატა სოფელში თითქმის ერთი დღის ყოფნა, მე კი, მძულს ეს ზემოთხსენებული. მოკლედ, დღეს როდესაც ტაქსის უკანა სავარძელში ვიჯექი Continue reading

გელი.


 

tumblr_mojnch62361srad0yo1_500რამდენჯერ გითქვამს,რომ ჩემთან იქნებოდი, სულ ჩემთან ამი? დაუნახავი ვარ, ძალიან დაუნახავი.. დაგიბრუნდი ისევ, მაგრამ ვერ გპოულობ. ნუთუ ესეთი ძნელია ისევ ერთმანეთით ვისუნთქოთ. ყოველ თვეში ერთხელ მოგწერ.. მხოლოდ ერთხელ. მინდა მარტო მე დაგიძახო “ამი”. მხოლოდ მე. შენ ჩემი ულევი მუზა ხარმ რომელიც არ მიდის. თითები… შენდამი უმისამართოდ დაწერილი სიტყვები.. ისევ ვკითხულოვ შენს ერთადერთ შემორჩენილ წერილს და მახსენდება შენი ხმა… გთხოვდი დარჩი, შენ ვიცი,რომ იღიმოდი და ამბობდი, მე სულ შენთან ვიქნებიო. ნუთუ შენც მომატყუე?
შენს სიტყვებს ვიმეორებ, მითხარი როცა იწვიმებს გამახსენდებიო, ამი წვიმდა, წვიმდა და მე უშენოდ… მინდოდა ერთად შეგვეგრძნო მისი სუნი.. მომენატრე. ისევ მინდა მითხრა, მხოლოდ შენ,, რომ გიყვარხარ. შენ ხარ სულად გცეული, ჩემში ჩარჩენილი. ჩემი წვიმის მე ხარ. არ მინნდა სამუდამოდ გაგიშვა, საბოლოოდ მომკლავს. დაბრუნდი აქ, მე გელი.tumblr_mojuxhO06I1rl2q9do1_500

I’m Alive, Again.





• 
რასაც ჰქვია პოსტი დიდი ხანია არ დამიწერია.. ხო და… მინდა, სადმე რამე ჩემი გრძნობები გადმოვცე 🙂
ეს იცით რას გავს? რაღაც, არ ვიცი,, რაღაც საშინელი დაავადებაა, აი, თითქოს გგონია ყვირი, გგონია ყველას  ესმის, მაგრამ სბოლოოდ არავის ესმის ! და კიდევ, გგონია ყვირი, და ხმას ვერ იღებ.
ეს თან პაერკენსონსაც ჰგავს .. ხელები მუდმივად გიკანკალებს..
იცით? ყველაზე მეტად რის მეშინია? აი მაგ დაავადების, მეშინია ხელები ისე ამიკანკალდება, რომ ვეღარ შევძლებ ვერც ფუნჯის, ვერც ფანქრის ვერაფერის დაჭერას ხელში და ვერაფრის დახატვას.
მზაარავს 😐 რა ჰქვია ამ დაავადებას? 😐 აი აზრზე არ ვარ.
და ეხლა იმასაც ვხვდები, რომ იდიოტობებს ვწერ
და იმასაც ვხვდები,რომ… არაფერს არ ვხვდები.
ისე,, დიდი ხანია რაღაც წერილის დადება მინდოდ მაგრამ. არ მაქვს საკმარისი განბედაობა.
დღეს.. მე გული გამიტყეხეს (რა დრამატულია :|) და ..
უბრალოდ ჩემს მეგობარს არა რა ვიცი დაა სულიერი. ხო, მივწერე, რომ ძალიან ცუდად ვიყავი
და ვინმეს ჩახუტება მჭირდებოდა.
არაფერი მოუწერია , გამამხნევა და გავიდა.
სულ ცოტახანში, დამირეკა, რომ დაბლა ჩავსულიყავი.. 
მერე, ისე მოხდა, რომ ნუ ჩავედი, მანქანასთან იდგა და მიყურებდა. მერე მითხრა: -შენთან ჩასახუტებლად მოვედიო.
იმ დროს არაფერი მახსოვდა, უბრალოდ ძალიან მაგრად ჩავეხუტე. და ჩემთვის ტირილიც კი ზემდეტი იყო.
არ ვიცი, მერე ნელ-ნელა ვხვდებოდი, რომ არიან ისეთი ადამიანები (რამოდენიმე) რომლისთვისაც შენ მნიშვნელლოვანი ხარ და მათთვის სულ ერთი არაა შენი არსებობა.
დიდი ხანი, მასე არავის უგრძნობინებია ჩემთვის, რომ საჭირო ვიყავი.
ნუ საერთთოდ არავის უგრძნობინებია.
არ ვიცი, სხვისთვის ეს, როოგორია, მაგრამ ჩემთვის ეს სიცოცხლის მნიშვნელობა იყო.
ხო, ასე ვამთავრებ 🙂
მიხარია, რომ შენთვის მაინც ვარ მნიშვნელოვანი.

P.S. Aishiteru ❤ 

კიდევ “ერთხელ” ის.. :*


რა არის ოცნება? მკითხა ნუცამ..

До скорой встречи !!!

ის.,, ვუპასუხე ბანალურად !
ის… ხო ის.. ისევ ის… ჩემი ის !

Continue reading

მიშა, სალათი, ყავა ანუ მე


ძლივს ძლივს ძლივს ! მე აქ ვარ! არ მჯერა ! დავბრუნდი !!! ჰეი! აბაბააა, ;დ სურამში ვიყავი, არა ჩუმათელეთში, იქ არის იმენა არაცივილიზაციის პროვოკაცია. საერთოდ მშვენიერი დრო იყო. მომეწონა. რანაირად ვწერ? რაღაც ისე ;დ ღმერთო, რაღაც ძაან  ისე ვარ, იქ სუულ სულ სულ ვჯირითობდი, და რავიცი. ხვალ დედაჩემი ჩამოვაა, უნდა ვეჩხუბო ;დ ისე მომენატრა, გავჭყლიტაავ!!! ჩემი !!!

Continue reading

Your World-119


მივესალმები   მსოფლიოს, ერთ-ერთი მორიგი დედააფეთქებული ქვეყნიდან, რომელსაც მგონი ..  არ გვინდა დაკონკრეტება რა ჰქვია, ამ იდიოტოკრატიული და ცინ იკური მსოფლიოს ნაწილია. ეხლა მგონი ოცდამეერთე საუკუნეა, 17:22 და მგონი 8 აგვისტოა, 2012 წლის J მე ამ დედააფეთქებული ქვეყნის, ერთი მორიგი „შვილი“ ვარ ))

Continue reading

იუსი! იუსი!!!


   რამოდენიმე წამის წინ  ჩემს ამსტერდამს გადავავლე თვალი.. როგორ მომენატრა, ის დრო.. ეს სიტყვები, ყველაზე მეტად მიყვარს 

რამოდენიმე საათის შემდეგ ჩვენ ნავში ვისხედით და ამსტერდამის ქუჩებს, ფერად სახლებს ვათვალიერებდით, ვიცინოდით და ვხვდებოდით ჩვენ ერრთმანეთი გვიყვარდებოდა.. ან უკვე შეგვიყვარდა, ან გვიყვარდა.♥

 

Continue reading

დედამიწა? ოხ.. თქვენაირი რომ არის?


 არ ვიცი ამ შუაღამისას რამ მომაგონა პოსტის დადება, მაგრამ ისე ცუდად ვარ, არ შემეძლო ჩემი გრძნობები აქ არ დამეწერა.

Continue reading

ყოველდღიურობა-Fuck This Sh!t! :)


  ვაიმე, ზაფხული გადის, არ ვიცი რა გავაკეთო, რა შევცვალო. ეს დრები არ მიდიან გაილიოს, იმიტომ, რომ ვიცი საშინლად გამიძნელდება შეჩვევა სიცივესთან, რაც გადის ჩემი დრო, მით უფრო, მოკლედ არ ვიცი,,, ძალიან ბევრი რამ შეიცვალა, ეხლა დედაჩემს ველოდები, ჩამოვა და ♥ ჩემი, საკუტარი ჩემი ვარდისფერი ლეპტოპი მექნება ♥ისე მინდა იმ პატარაის ნახვა, არა დედიკოჩემისაც მაგრამ.. ხო, კიდევ ახალი ის არის, რომ მე და ნუცამ, დავიწყეთ კნუტების გაშვილება, ანუ ნუცის კატის კნუტების, ისეთი საყვარლები არიან♥

Continue reading