ჩემი პატარა სახლის, დიდი დიასახლისი


  როდესაც მივდივარ სახლში, ჩემი სახლი, მხოლოდ ერთხელ არიის ცარიელი, როდესაც იქ არ არის ადამიანი, რომელიც ავსებს, ჩემს სულ, გონებას, ცხოვრებას და საერთოდ,იმ ყველაფერს რისი შევსებაც შეიძლება, ან არ შეიძება. სახლში მოვდივარ და ის მხვდება, როდესაც ვხედავ, ის იქ არის.. ვხვდები,რომ ჯერ ყველაფერი კარგადაა. ყოველდღე მაკვირვებს და ვხვდები, მე კი არ ვარ განსხვავებული, ის არის და ის “მაიძულებს” ვიყო სხვა. შეიძლება, იფიქროთ, ვინმე ბიჭი და ა.შ. მაგრამ ეს ბებიაჩემია, ჩემი თბილი ბებო.

x_ed71a302_large

ბევრ ადამიანს ვიცნობ, თქვენ წარმოიდგინეთ და , ძალიან ბევრის ისეთი თვისება ვიცი,რაც მათაც არ იციან, მაგრამ მისნაირს ვერავის ვხვდები. ძნელია, იპოვო ადამიანი, ვინც რეალურად აზროვენებს. ხო, მოკლედ, ჩემთვის სახლი ყველაზე ცარიელია, როდესაც ის იქ არ მხვდება, არ “მეგებება” კარებთან, არ აკვირდება ჩემს “ქამელეონის” ხასიათს და არ მეკითხება გშიაა? რა გინდა? ყავას დალევ?    საერთოდ ღამე, როდესაც არ მეძინება და ზოგად საკაცობრიო თემებზე ვფიქრობ, იმაზეც წამეფიქრება ხოლმე, რა მოხდება როდესაც ის წავა? მართალია, უნდა შევეგუოთ, მაგრამ, არც ისეთი პატარა ვარ ეს,რომ ვერ გავაცნობიერო..ძნელია შეეგუო, მიკვირს, ძალიან ბევრს გადაუტანია ბებიის სიკვდილი და პაპის “ფეისბუქით” იქ, გამოუგლოვიათ.. მაგრამ.მე და მას, უფრო ახლო გვაქვს, ის მე მიცნობს, ის ერთადერთი ადამიანია, ვინც იცის მე ვინ ვარ. ხშირად მახსენდება, როგორ მიყვებოდა პატარას ზღაპრებს (რა ბანალურია, მაგრამ მაინც) და.. დამცინოდა, ლექსები,რომ არ ვიცოდი. ის ეხლა, ერთადერთი ადამიანია, ვისაც პირდაპირ ვეუბნები ჩამეხუტე და უხმოდ მეხუტება,იმიტომ,რომ იცის ეს მე ძალიან მჭირდება და მასაც სჭირდება. ეს არის ქალი, რომელის მსგავსი ჩემთან მეორე აღარ მოვა.

Advertisements

დედამიწა? ოხ.. თქვენაირი რომ არის?


 არ ვიცი ამ შუაღამისას რამ მომაგონა პოსტის დადება, მაგრამ ისე ცუდად ვარ, არ შემეძლო ჩემი გრძნობები აქ არ დამეწერა.

Continue reading

წვიმაზე გპატიჟებ!!!


და ისევ ახალი პოტსი, უცვლელად ვხივარ დივანზე ლეპტოპთან ერთად და..  რაღაცნაირად 🙂 იცით, როცა ვინმესთან ლაპარაკი მინდა, თვალებს ვხუჭავ და იმ ადამიანის სახეს წარმოვიდგენ, შედმეგ კი ვიწყებ მასთან საუბარს, ნუ რა თქმა უნდა გულში წინააღმდეგ (ესე იწერება? როგორც არის..)შემთხვევაში.. მოკლედ, ეხლაც დავხუჭე თვალები, მაგრამ ძალიან ბევრი ადამიანის სახე გაჩნდა, ამიტომ ამ საქმიანობას თავი გავანებე და ისევ პოსტს ვწერ.

Continue reading

მოდი ერთად !!!


აუ მოდი !!! მოდი ერთად წავიდეთ აქედან!
აუ მოდი, მოდი ერთად გავგიჟდეთ, როგორც ბახი, მოცარტი, ბეთჰოვენი!
აუ მოდი იცი? მოდი ერთად ვიტიროთ სიხარულზე
მოდი ერთად დავიჯღაპნოთ ხელები !
მოდი ერთად ავაშენოთ სანაპიროზე “პასკები”
მოდი ერთად ვიქანაოთ საქანელაზე!
მოდიდიდიდიდი ! მოდი ერთად ვიმღეროთ!
მოდი, ერთად დავხატოთ ჩვენი სხეულები
მოდი, ერთად  ავვძვრეთ ხეზე, ვჭამოთ ვაშლი!
მოდი, ერთად დავითვალოთ ვარსკვლავები!
მოდი, ერთად დავეჯღანოთ მზეს !!!
მოდი, ერთად ვიცეკვოთ წვიმაში!
მოდიი, ერთად გავაფრინოთ !
მოდი, ერთად გვიყვარდეს!
მოდი, მოდიდიდიდ ხო მოდი, მოდი რაა, ერთად ჩავეხუტოთ ერთმანეთს!
მოდი, გთხოვ, მოდი, ერთად გაადავეშვათ უსასრულობაში
მოდი, ერთად დავამსხვრიოთ რეალობა!
მოდი, ერთად ვიოცნებოთ!
მოდი, ერთად წავიკითხოთ!
მოდი, მოდი მოდი !!! მოდი და ერთად დავხატოთ ჩვენი სიგიჟე
მოდი, მოდი და ერთად გადმოვშვათ!
მოდი, მოდი, მოდი, ერთად დავითვალოთ ჩვენი ნაოჭები!
მოდი, ერთად დავალაგოთ ჩვენი ჭაღარები!
მოდი, მოდი ერთად ვიტრიალოთ!
მოდი, მოდი, მოდი, მოდი, მოდი, მოდი ერთად გავიქცეთ, იქ იქ იქ,, მოდი მოდი, ერთად…
მოდი, მოდი ერთად გავეკიდოთ ცხოვრებას!
არაა აარარარარ ! მოდი, მოდი ერთად გავეკიდოთ სიყვარულს, ერთად დავიჭიროთ!
და მოდი ერთად მოვუაროთ ! 

“ჩემი ამსტერდამის ბიჭი” Last Story


   და მე ისევ აეროპორტში ვარ, მომაქვს ჩემი ერთი ჩემოდანი და ჩანთა, სადაც ისევ, საღებავები, ფუნჯები, კოსმეტიკა, მობილური და სხვა სისულებეები მიდევს. 1 წელი გავიდა, ამსტერდამის შემდეგ. ეხლა პარიზში ვარ, ეიფელი მოჩანს,  ამბობენ სიყვარულის ქალაქიაო, არ ვიიცი, მე ვერაფერს ვამჩნევ, მოდის უფროაა, ხო?  ამსტერდამი, აი ის ნამდვილად სიყვარულის ქალაქია, ჩემი ყოველი დღე იწყებოდა, იმით , რომ დილით როცა თვალებს ვახელდი, ენდრიუს თვალებს ვხედავდი, ჩემი ოთახის მთავარ კედელთან რომ ეკიდა, ჩემი საწოლის პირდაპირ.
 
Continue reading

“ჩემი ამსტერდამის ბიჭი” დასასრულამდე ))


ე და ენდრიუ დიდხანს ვლაპარაკობდით, ნავში, ქუჩაში, მთელი დღე ვლაპარაკობდით. მთელი დღე ხელი-ხელ ჩაკიდებული დავდიოდით. ბოლოს ენდრიუმ მანქაანაში ჩამსვა, თვალები ამიხვია და მითხრა, რომ მივიდოდით იმ ადგილას ამხსნიდა. გზაში კვლაავ ვლაპარაკობდით და ერთმანეთს ვკოცნიდით, დაახლოებით ნახევარსაათში ადგილას ვიყავით. მანქანიდან  ნაზად გადმომსვა და… ჩემს წინ ულამაზესი მდელო გადაიშალაა, ტიტებით სავსე, წითელი, ყვითელი, თეთრი(?!) ტიტებით.. ისე გამეხარდა, არ ვიცოდი რა გამეკეთებინა..  გავხედე და გამიღიმა, დიდხანს ხმის ამოუღებლად შევცქერროდით ერთმანეთს, ბოლოს დუმილი ჩემმა კივილმა დაარღვია, გავექანა და მთელი ძალით შევახტი დაა დაა და ;დ ჩავეხუტე : *  მასეთი მსუბუქი ჯერ არასოდეს ვყოფილვარ :  X

Continue reading

“ჩემი ამსტერდამის ბიჭი” (4)


  ოთახში ვიჯექი და ინტერნეტში დავძვრებოდი, ჩვენს კომპანიაზეც წავაწყდი სიახლეს, ჩემს შესახებ ეწერა, რომ მეტად სანდომიანი პიროვნება ვარ, მნიშვნელოვან საქმეებს ვაწარმოებ ი ბლაა ბლა.

Continue reading

ჩემს ♥ შენი ♥ შეუყვარდა ))


 

-წვიიმს?!
ხო, წვიმს )) და ისევ გამიწვიმდა )) და გულს დააწვიმდა )) დაა დასველდა და გაილუმპა )) და გულს გული ეტკინა ))

Continue reading

ეიჰ, ტი კრასოტკა ))


 ეიჰ! ტი ბრატ ! სტოიჰ ბრატ, სტოიჰ!  სად გეჩქარება ლამაზო?!  გაჩერდი რა თაიმ ოქეი?! მე მომწონს შენი ერთი წამიერი სილამაზე! )) გოგნი იცი რომ ლამაზი ხარ?! ჰეი, საით ლამაზო?! შენი წამიერი სილამაზეც კი მხიბლავს, წუთიერი )) ზოგჯერ ისეთი ხარ ტაიმ რომ მინდა უსასრულოდ გიყურო და არ გაგიშვა (( და მინდა სულ გაფერადებდე,, ასე რომ ნუ გარბიხარ ცუნცულ კარგი?! )) შენ ისეთი მიმზიველი ხარ პაატარავ)) მე მომწონს შენი საათები )) იცი?! რა კარგ წუთებს ვატარებ შენთან თაიმ?! )) ეჰეჰეჰეჰეჰე ვიცი ძვირია შენთან ეგ საათები და დრო?! )) ხო არც ვიაიიპი ვარ ))) ფუფ ჩემი! კაი რა ბრატ ნაცნობობაში,,, )) რა კარგია ვრემია )) მაგრამ დიდია ვრემია, მაგრამ პატარააა ეს დედაა აფეთქებული )) აუ მღლის რაა )) და ამ ფიქრებში ვიყავი
ნუცა:-აუ ეხლა აქ მე ვერ გავივლი
მე:-ბიჭები?!
ნუცა:-აჰამ ))
მე:-ერთი წუთით
მივუახლოვდი ბანდა გავარღვიე მივწვიე ესე ქურდულად ;დ და გადავაღწიე სამშვიდობოს ))
მასე ზუსტად )) უკაცრავად და თავის ქანქარით )) ბუტტაა ბიჭი ))
ნუცაც გამოძვრა და ამაყად გავხედე ))
ეგღა მაკლდაა რეა ))
ქალბატონმა გამაჯავრა )) არა ისე კი გამოუვიდა ;დ


ბიჭი !!! ჰეი თაიმ )) დაიცადე რაა ))) წამებში ძალიან ლამაზი ხარ გოგონი ;დ )

გაურკვეველია ისევე როგორც ჩემი შენი ჩვენი თქვენი მათი საერთოდ ეს დედა აფეთქბეული  დრო ბრაწეც ((♥

უცნობო იცოდე ბოლოა .. ))


ამ ბოლო დროს შევიცვალე.. რა თქმა უნდა წლების განმავლობაში ვიხვეწებოდი მაგრამ, ახლა კი.. აღარ მომწონს ჩემი ზეთის საღებავების სუნი, როცა ვხატაავ არ ვიცი რა მემართება მაგრამ მალე მბეზრდება.. აღარც გარეთ მომწონს გასვლა, აღარაფერი მახარებს : )) მაგრამ არ ვიცი რატომ.. 
მირჩევნია დავეგდო საწოლზე  ჩავრთო რამე ისეთი.. სიმღერა და თვალები დავხუჭო, ამ დროს მზის სხივები ისევ მელამუნებიან ფეხებზე და მეც ვყვები მათ.. )) სიმღერა ნელ-ნელა წყდება და… როცა თვალებს ვახელ ბნელა და ფეხებზე მზის სხივების ნახვლად პლედი მელამუნება.. )) აი იქუხა.. როგორ მიყვარს როცაა წვიმს, მალე წიმა წამოვა, დაა მეც მეშველება.. )) დავჯდები ჩემს ფანჯარასთან და … შემოვიდებ ფეხებს .. კიდევ იქუხა,, ცხელ ყავას დავიდებ..))) ავიღებ რამე წიგნს და წავიკითხავ.. )) აი მაგალითად გუშინ “ჭიაკოკონობა” იყო, მთელი უბანი გარეთ მე სახლში ვიჯექი და არაფერს ვაკეთებდი, უბრალოდ ვიჯექი.  აარაფერი მესმოდა, არაფერი .. )) მაგრაამ

შემდეგ გამახსენდა ის რომ.. )) მე მე მემემემემეემემე.. უნდა დამეწერა…

წერილი ჩემი უცნობისადმი.. დააა მე მმას მივწერე..

და… )) მან მე არ მიპასუხა.. არ || კიდევ ერთხელ შემილახა თავმოყვარეობა ; || კიდევ ერთხელ..
მაგრამ კიდევ მივწერე..
(აი კიდევ გაწვიმა.. ))


იცი… რა?! წვიმს. ჩემთან წვიმს და ფანჯარასთან ვზივარ, ნაცნობ მდგომარეობაში.. (როგორც ყოველთვის) და  დაგინახე,, )) ხომ შენ უცნობო დაგინახე, როგორ მიდიოდი… ნელი ნაბიჯით, აუჩქარებლად, შავი მანტო გეცვა.. და თავზე შავი “დახვეწილი” ქუდი გეხურა..
კი ისეთი გრძნობა დაამეუფლა,რომ შენ ის იყავი… ის მაღალი შავებში.. და ნელი ნაბიჯით მიდიოდი.. მაღლა იყურებოდი და სახეს იმანჭავდიი..
თმა არ გისსველდებოდა,, არც სახე.. უბრალოდ მიდიოდი.. გზა გადმოკვეთე და ჩემი ფანჯრისკენ გამოემართე.. ((
და იცი?! მარტო შენ შემამჩნიე რომ ფანჯარაში ვიჯექი და ვიყყურებოდი.. მარტო შენ.. რამდენმა აიარა და ჩამოიარა მაგრაამ
მხოლოდ შენ უცნობო მხოლოდ შენ შემომხედე,, შენ დამაკვირდი..
შენი მწვანე თვალებით.. შენ მიყურებდი.. მხოლოდ შენ მიღიმოდი..
და მეც მხოლოდ შენ გაგიღიმე..♥
იცოდე ეს ბოლო წერილია ჩემი შენდამი… ) (თუ არ მომწერ, არ მიპასუხებ)
ჩემო უცნობო  შენი ბოლო წერილი.. ))  ♥